Fobie u psów
Fobie u psów należą do zaburzeń psychicznych. Ich mianem określa się stany lękowe w reakcji na określone bodźce, mogą nimi być zarówno małe przestrzenie jak i ludzie ubrani w określony sposób, burze lub ciemność.
Istnieją trzy stadia fobii:
- Fobia prosta – łatwo wyizolować konkretne bodźce, na które pies reaguje lękiem. Bodziec wywołuje warczenie, próbę schowania się i uciekania.
- Fobia złożona – charakteryzuje ją zawężenie reakcji lekowej do unikania bodźca. Charakterystycznym sygnałem jest to, że czworonóg potrafi przewidywać pojawienie się nieprzyjemnego bodźca, gdyż zapamiętuje inne, ostrzegawcze bodźce, pojawiające się przed tym właściwym.
- Objawy neurowegetatywne – Ostatnie stadium, w którym występuje drżenie ciała, próby ucieczki przed bodźcem.
Skąd się biorą fobie? Mają różne pochodzenie. Pies mógł się ich nabawić podczas pierwszych 12 tygodni swojego życia lub gdy doznał w przeszłości urazu związanego z jakimś bodźcem. Kolejnym typem fobii jest fobia społeczna – boi się kontaktu wzrokowego, dźwiękowego lub fizycznego – inne zachowania pozostają w normie. Jeśli stany lękowe są bardzo silne, potrzebna jest pomoc lekarza weterynarii, który zadecyduje o przepisaniu odpowiednich leków. Niezbędna jest oczywiście terapia behawioralna. Nie zapominajmy jednak, że najlepszym lekarstwem na psie lęki jest odpowiedzialny właściciel – osoba dająca poczucie bezpieczeństwa i spokoju. Mając takiego lidera, pies jest w stanie zrozumieć otaczający go świat i normalnie w nim funkcjonować. W takim towarzystwie nauczy się niezależności i zaradności, która pomoże mu odgonić „wszystkie strachy”.
Najważniejszym jest, aby zapamiętać iż objawy lękowe u psa, nigdy nie mogą być nagrodzone zainteresowaniem ze strony człowieka. Spojrzenie, dotyk czy słowa, skierowane do psa, w momencie gdy zachowuje się on niepoprawnie są odbierane jako zachęta do dalszego działania. Pamiętajcie o tym aby ignorować negatywne odruchy psa przy jednoczesnych nagradzaniu dobrych.