Czym różni się dieta BARF dla psa od diety BACF?

Diety BARF i BACF opierają się na mięsie, podrobach oraz innych składnikach dobieranych do potrzeb psa. Główna różnica jest prosta: w diecie BARF produkty pochodzenia zwierzęcego podaje się na surowo, natomiast w BACF mięso i część pozostałych składników poddaje się obróbce cieplnej. Nie oznacza to jednak, że wystarczy ugotować gotową mieszankę BARF. Gotowanie zmienia sposób przygotowania i bilansowania całego posiłku.

Czym są BARF i BACF?

BARF to skrót najczęściej rozwijany jako Biologically Appropriate Raw Food, czyli biologicznie odpowiednie surowe pożywienie. Dieta bazuje przede wszystkim na surowym mięsie mięśniowym, podrobach i jadalnych kościach. Zależnie od przyjętego modelu w recepturze pojawiają się również warzywa, owoce, oleje i składniki uzupełniające.

Samo podawanie surowego mięsa nie jest jednak dietą BARF. Posiłki muszą dostarczać psu białka, tłuszczu, witamin i składników mineralnych w ilościach dopasowanych do jego potrzeb. Wymaga to właściwego doboru mięsa, organów, źródła wapnia i pozostałych elementów receptury.

BACF oznacza Biologically Appropriate Cooked Food, czyli biologicznie odpowiednie gotowane pożywienie. Termin nie jest tak rozpowszechniony ani ujednolicony jak BARF. Najczęściej odnosi się do domowych posiłków przygotowywanych według ułożonej receptury, w których mięso i wybrane składniki są gotowane.

Obie diety pozwalają właścicielowi kontrolować zawartość psiej miski. Różnią się jednak sposobem przygotowania, źródłem wapnia oraz zasadami zachowania wartości odżywczej posiłku.

Dowiedz się więcej z naszego przewodnika o diecie BARF dla psa.

BARF a BACF – najważniejsze różnice

W BARF-ie szczególnej uwagi wymaga jakość mięsa, utrzymanie ciągu chłodniczego oraz mycie rąk, naczyń i powierzchni mających kontakt z surowymi produktami. Psy mogą nie wykazywać objawów po kontakcie z określonymi drobnoustrojami, ale przenosić je na ludzi lub pozostawiać w otoczeniu. Z tego powodu dieta surowa może nie być dobrym rozwiązaniem w każdym domu, zwłaszcza jeśli mieszkają w nim małe dzieci, seniorzy albo osoby z obniżoną odpornością.

Gotowanie ogranicza część zagrożeń mikrobiologicznych, ale nadal wymaga zachowania czystości i właściwego przechowywania jedzenia. Nie zwalnia też właściciela z bilansowania posiłków. Miska z ugotowanym mięsem, ryżem i warzywami nie staje się automatycznie pełnowartościową dietą BACF.

Dlaczego mieszanki BARF nie można po prostu ugotować?

Najważniejszym powodem są kości. Surowe jadalne kości mogą stanowić źródło wapnia w diecie BARF, ale po ugotowaniu zmieniają swoją strukturę. Stają się twardsze i bardziej łamliwe, dlatego mogą rozpadać się na ostre fragmenty. Gotowanych kości nie należy podawać psu niezależnie od ich wielkości i gatunku zwierzęcia, z którego pochodzą.

W BACF wapń musi pochodzić z innego, dokładnie obliczonego źródła. Nie wystarczy usunąć kości i pozostawić pozostałych składników w takich samych proporcjach. Mięso oraz podroby zawierają dużo fosforu, dlatego brak źródła wapnia prowadziłby do zaburzenia proporcji między tymi składnikami.

Obróbka cieplna zmienia również masę produktów. Mięso podczas gotowania traci część wody, a część składników przechodzi do powstałego wywaru. Niektóre witaminy i kwasy tłuszczowe są wrażliwe na wysoką temperaturę. Receptura BACF powinna więc od początku uwzględniać gotowanie. Składniki, których nie należy podgrzewać, dodaje się dopiero po ostudzeniu posiłku, zgodnie z przygotowanym przepisem.

Jak przygotowuje się posiłki BARF i BACF?

Przy samodzielnym przygotowywaniu BARF-u najpierw układa się recepturę dla konkretnego psa. Następnie odmierza się mięso, podroby, źródło wapnia, tłuszcz i pozostałe składniki. Gotową mieszankę dzieli się na porcje, zamraża, a przed podaniem rozmraża w lodówce. Rozmrożonego posiłku nie należy pozostawiać przez długi czas w temperaturze pokojowej.

W BACF również zaczyna się od receptury, ale musi być ona przeznaczona do posiłków gotowanych. Mięso oraz wybrane składniki poddaje się obróbce cieplnej, zachowując płyn powstały podczas gotowania, jeżeli przewiduje to przepis. Po ostudzeniu dodaje się obliczone źródło wapnia oraz pozostałe składniki uzupełniające. Jedzenie dzieli się na dzienne porcje i przechowuje w lodówce lub zamrażarce.

W obu przypadkach przypadkowe zmienianie proporcji może zaburzyć wartość odżywczą diety. Większa ilość mięsa nie sprawi automatycznie, że posiłek będzie lepszy. Każdy element receptury pełni określoną funkcję i powinien znaleźć się w niej w wyliczonej ilości.

Skorzystaj z naszego kalkulatora diety BARF.

Czy każdy pies może przejść na BARF lub BACF?

Sposób karmienia trzeba dopasować do konkretnego psa. Liczą się jego wiek, masa ciała, aktywność, stan przewodu pokarmowego, wcześniejsza dieta oraz występujące choroby. Szczególnej uwagi wymagają szczenięta, seniorzy, suki w ciąży i okresie karmienia, a także psy z chorobami trzustki, nerek, wątroby lub jelit.

Przed zmianą diety warto skonsultować się z lekarzem weterynarii, jeśli pies:

• ma nawracające biegunki lub wymioty;
• traci masę mimo prawidłowego apetytu;
• źle reaguje na tłuste albo surowe posiłki;
• cierpi na chorobę przewlekłą;
• przyjmuje leki albo stosuje dietę weterynaryjną.

W takich sytuacjach lekarz może zalecić badania pomagające ocenić trawienie i wchłanianie składników. Jednym z oznaczanych parametrów bywa poziom kwasu foliowego, czyli folianów. Obniżony wynik może towarzyszyć zaburzeniom wchłaniania w początkowej części jelita cienkiego. Nie oznacza automatycznie, że pies nie może być karmiony surowym mięsem, ale jest sygnałem, że najpierw trzeba ustalić przyczynę nieprawidłowości.

Wyniku nie należy interpretować osobno. Lekarz bierze pod uwagę również objawy, poziom witaminy B12, wyniki pozostałych badań i dotychczasowe żywienie psa. Dopiero na tej podstawie można ocenić, czy lepszym rozwiązaniem będzie dieta surowa, gotowana czy jeszcze inny sposób karmienia.

BARF czy BACF – którą dietę wybrać?

BARF może odpowiadać właścicielom, którzy chcą podawać surowe posiłki, mają możliwość ich bezpiecznego przechowywania i potrafią zachować rygorystyczne zasady higieny. Trzeba też uwzględnić, czy pies dobrze toleruje surowe mięso i wybrany poziom tłuszczu.

BACF może być rozważany wtedy, gdy właściciel woli posiłki gotowane, nie chce przechowywać surowego mięsa albo pies gorzej reaguje na surowe składniki. Obróbka cieplna nie sprawia jednak, że posiłek może być przygotowany bez receptury. Dietę nadal trzeba zbilansować, a gotowanych kości nie wolno traktować jako źródła wapnia.

Nie ma jednego modelu najlepszego dla wszystkich psów. Dobrze dobrana dieta powinna być kompletna, bezpieczna i możliwa do konsekwentnego stosowania przez właściciela.

Jak uprościć przygotowywanie posiłków BARF?

Domowy BARF daje kontrolę nad składem, ale wymaga układania receptury, zakupu różnych rodzajów mięsa i podrobów, odmierzania składników oraz przygotowania zapasu porcji. Dla wielu właścicieli właśnie liczba czynności staje się największą przeszkodą.

Dlatego przygotowaliśmy gotowe posiłki BarfACE dla osób, które chcą karmić psa zgodnie z modelem BARF, ale nie chcą samodzielnie komponować każdej mieszanki. Receptury zawierają dobrane mięso, różne podroby, kości będące naturalnym źródłem wapnia, warzywa, owoce, oleje oraz pozostałe składniki. Nie trzeba ich osobno odmierzać ani mieszać. Porcję wystarczy bezpiecznie rozmrozić i podać psu.

BarfACE jest propozycją surową, dlatego nie należy go gotować ani traktować jako diety BACF. Ułatwia natomiast codzienne karmienie BARF-em, gdy właścicielowi zależy na prostym składzie i wygodnym przygotowaniu psiej miski.